Selfie: Basisinkomen

Sinds twee weken begin ik mijn dag met het schrijven van een selfie. Ik doe dat aan de hand van een onalledaagse vraag, de ‘vraag van de dag’. Lees hier mijn antwoord op de vraag van 13 februari 2017:

Hoera! Het basisinkomen wordt vanaf volgend jaar ingevoerd voor elke Nederlander. Hoe gaat jouw leven daardoor veranderen?

 In de eerste plaats word ik dan natuurlijk specialist Lanterfanten. Want dat wordt een hele belangrijke nieuwe menselijke vaardigheid, wanneer we voor de basics in het leven – dak boven het hoofd en wat te eten hebben elke dag – niks meer HOEVEN te doen.

Lanterfanten is een kunst op zich. Het is echt niet zo makkelijk als iedereen denkt. De meesten van ons zijn al met al toch aardig geconditioneerd om het vooral constant maar heel erg druk te hebben met van alles. Zonder zich echt bewust te zijn waar het eigenlijk goed voor is. Het vraagt dan ook om een flinke dosis overgave, het idee los te kunnen laten dat je altijd maar productief moet zijn. Workshops Lanterfanten voor beginners dus.

Maar dat ga ik uiteraard pas doen nadat ik eindelijk die lang begeerde wandeltocht naar Santiago de Compostela heb gemaakt. Vanaf mijn voordeur in Arnhem dan he? Want tijd genoeg. Zo’n twee jaar geleden bereisde ik een deel van deze route per fiets, en dat was zo ongeveer de hel. Ik zou ‘m dan ook dolgraag een keer lopend willen doen en verdorie eens flink al die spirituele geneugten incasseren waar al die pelgrims in mijn leven over hebben verteld. Kom maar op met al die inzichten! Kom maar op met al die bijzondere diepgaande contacten! Kom maar op met die transformatie!

Zodra dat achter de rug is, en de workshops lanterfanten lopen lekker, maak ik natuurlijk een pas op de plaats. En ga ik serieus kijken naar wat ik dan verder met mijn tijd en energie en talenten en passies wil doen. Ik zou nog steeds willen schrijven. Maar dankzij de luxe van zo’n basisbedragje op je rekening, én de fortuinlijke omstandigheid dat mijn maandelijkse lasten vrij laag zijn, kan ik heel bewust kiezen waar ik mijn geschrijf voor inzet. Ik beken gewoon kleur dames en heren, kan me niks schelen. Als linksdraaiende, sociaal voelende en zich om de wereld en het milieu bekommerend persoon, leen ik mezelf alleen nog maar uit aan initiatieven en bedrijven die geen kwaad doen, maar goed. Niet dat de ING nu elke week aan de telefoon hangt voor een opdracht, but you get my drift.

En nu heb ik het over betaald werk. Maar ik weet wel zeker dat ik daar met een basisinkomen écht wel minder tijd aan zal besteden. Niet alleen maar om de tijd die overblijft weg te lanterfanten, maar ook om dingen te doen in mijn nabije omgeving die echt nodig zijn. En die aansluiten bij wat ik goed kan en graag doe.

Ik zou me willen inzetten voor mensen in ons land die de Nederlandse taal niet goed beheersen en daardoor onnodig achterblijven in hun ontwikkeling en gevoel van ingebed zijn in deze samenleving. In de hoop dat dit bijdraagt aan een betere positie van deze ‘buitenlanders’, en meer werkelijk contact tussen autochtoon en allochtoon. En hopelijk daarmee ook minder onbegrip en angst, die naar mijn idee nog onder de haat schuilen die we nu steeds meer zien aan de oppervlakte zien komen drijven.

Ik heb ooit een brief helpen schrijven voor ouders met een gehandicapte zoon. Voor zijn vervoer had deze jongen een aangepaste bus nodig die zijn ouders niet konden betalen. En dus moesten er fondsen worden aangeschreven. Het is maar één bus, voor één jongen. Maar stel je toch eens voor hoe geweldig het zou zijn als alle mensen die iets heel specifieks heel goed kunnen, dit pro bono kunnen inzetten voor individuele gevallen. Wauw. Gave wereld hoor.

Ik zou elke week een keer willen koken voor daklozen. Al bestaan die na de invoering van het basisinkomen wellicht wel niet meer.

Ik zou ook meer tijd met mijn familie doorbrengen. Mijn ouders zijn gelukkig nog gezond, maar je weet niet hoe lang ze er nog mogen zijn. En mijn nichtjes en neefje verdienen ook veel meer Tante-Tijd dan ze nu krijgen. Oh, en mochten mijn zus en broertje meelezen: jullie krijgen ook meer aandacht hoor!

Damn. Klink ik nu heel erg links? Soft? En politiek correct? Nou, kan me niks schelen. Elk mens wil uiteindelijk gelukkig zijn, dus hoppa, laat ik dan in hemelsnaam zoveel mogelijk proberen te geven om zoveel mogelijk mensen. Waarom ook niet?

En natuurlijk ook om mezelf, niet te vergeten. Want ik kan dit alles natuurlijk alleen maar doen als ik lekker in mijn vel zit en de zaken een beetje scherp blijf zien. Onderscheid kan maken tussen nuttig en zinloos. En tussen dat wat zinloos is, en dat wat soms wel zinloos lijkt, maar het misschien wel helemaal niet is.

Het schrijven van deze selfies blijf ik denk ik ook wel doen…

Doe je mee met mijn ochtendritueel? Schrijf je dan hier in en ontvang elke werkdag stipt om 7:00 uur  de ‘vraag van de dag’.

Verspreid het woord:

Ik hou van dialoog!